Kocham, bo jestem człowiekiem

Miłość jest niezwykle złożonym uczuciem. To ona sprawia, że stajemy się darem dla drugiej osoby, istotną częścią jej świata. Kochać możemy wszyscy i każdego. Małżeństwo to najczęstszy sposób tradycyjnego zatwierdzenia tej relacji. Jednak jak przypieczętować związek, kiedy zakochani nie utożsamiają się z żadną wiarą a ślub cywilny nie jest dla nich wystarczający?

Ślub humanistyczny jest ściśle ukierunkowany na człowieka, na parę zakochanych w sobie ludzi. Forma ceremonii zależy wyłącznie od narzeczonych. To oni decydują o planie wydarzenia, miejscu, tematyce czy zaangażowanych osobach. W przeciwieństwie do tradycyjnych form tej ceremonii, śluby humanistyczne wyróżniają się niezwykłą elastycznością, nie są ograniczone przez żadne zasady. Każde wydarzenie jest wyjątkowe i idealnie dopasowane do preferencji zakochanych.

Już sama nazwa wskazuje, że najważniejszy jest właśnie człowiek i jego uczucia. Ceremonia ta to wyraz akceptacji, równości płci oraz podkreślenie wolności jednostki. Ślub humanistyczny ściśle wiąże się również z samym humanizmem, który skupia się na rozwoju, szczęściu, potrzebach i spełnieniu człowieka. W przeciwieństwie do religijnych czy cywilnych ceremonii, ślub humanistyczny wyróżnia bogactwo formy i jego wymiar aksjologiczny. To para młodych ustala, co jest dla nich najważniejsze i w jaki sposób chcą przypieczętować swoją miłość. Każda ceremonia opiera się na humanistycznym systemie wartości. Istotę całego wydarzenia stanowią biorące ślub osoby, które nie muszą przejmować się ustalonymi normami czy schematami. Jest to więc idealne rozwiązanie dla tych, którzy  poszukują nieszablonowości. Śluby humanistyczne pozwalają nadać głębi oraz wyjątkowości tej szczególnej chwili.

Tyle ilu ludzi na świecie, tyle możliwości na zorganizowanie ślubu humanistycznego. Każde takie wydarzenie jest spersonalizowane, dopasowane do zainteresowań narzeczonych. Humanizm skupia się na wydobyciu odrębności oraz wyjątkowości jednostki. Ślub ma być autentyczny, dokładnie taki, jak miłość pary. Ceremonia opiera się na kreatywnym wyeksponowaniu uczucia oraz przekazaniu światu, że narzeczeni wyznają ten sam system wartości.

Śluby humanistyczne mają przede wszystkim znaczenie społeczne. Para przypieczętowuje swoją więź w sposób, który jest całkowicie zgodny z jej przekonaniami oraz preferencjami. W Polsce ceremonie te nie mają mocy prawnej, jednak są niezwykle istotne dla zakochanych. Ślub humanistyczny to również pewnego rodzaju teatr, w którym reżyserem jest Para Młoda. Zakochani dobierają tematykę, symbolikę, muzykę czy gesty. W zależności od pomysłu, ceremonia może mieć zarówno humorystyczny charakter, jak i formę poważnego wyznania. Dowolny jest także wybór miejsca oraz czasu. Bez względu na to czy ślub odbędzie się w pięknym pałacu, na plaży, czy w sali kinowej, wciąż będzie miał on taką samą moc. Jedynym ograniczeniem jest kreatywność.

Za koordynowanie i przeprowadzenie zaślubin odpowiada mistrz ceremonii – celebrant. Swobodna forma ślubu humanistycznego sprawia, że również treść wypowiadanej przysięgi jest zależna wyłącznie od zakochanych. Para Młoda zawiera w niej wszystkie przemyślenia oraz uczucia, które może przekazać w dowolny sposób.

Organizacją takich ślubów zajmują się organizacje humanistyczne na całym świcie. Forma ta jest niezwykle popularna w Stanach Zjednoczonych, Anglii oraz Szkocji. W Polsce pierwszy ślub humanistyczny odbył się w 2007 roku. Niewątpliwie jest to jeden z najdynamiczniej rozwijających się rodzajów tego typu ceremonii.

Śluby humanistyczne skupiają się na człowieku, jego pragnieniach, relacjach. Wyróżniają się również bogactwem treściowym oraz estetycznym. Wydarzenie to jest wiernym odbiciem uczuć oraz wartości wyznawanych przez zakochanych. Miłość powinna być wolna, a humanistyczne zaplecze tej ceremonii pozwala na kreatywne, szczere i oryginalne wyznanie, bez względu na płeć zakochanych czy utarte schematy.


Autor: Oliwia Józefowiak

Zdjęcia: Pixabay

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *