Magia gór

Zapaleńców górskich wędrówek z roku na rok przybywa. Coraz więcej z nas odkrywa w górach coś więcej niż tylko zwykłą wędrówkę. Co sprawia, że ludzie każdego roku masowo ruszają w góry? Dlaczego ta forma ruchu jest jedną z najbardziej atrakcyjnych? Jakie korzyści przynosi nam zdobywanie szczytów?

W górach człowiek bardzo szybko poznaje samego siebie – dowiaduje się o sobie tego, czego nie sposób się dowiedzieć, gdy jest ciepło, syto i ma się dach nad głową.

Władimir Szatajew Kategoria trudności

Góry to nauka swojego organizmu. To zmagania z własnymi słabościami, walka z samym sobą. Dzięki sytuacjom na szlaku, trudnym warunkom z jakimi przychodzi nam się mierzyć, odkrywamy w sobie pokłady nowej energii, cechy charakteru, zachowania, jakie chcielibyśmy w sobie wypracować.

Wejście na wierzchołek to jak dla sportowca przekroczenie linii mety – niewypowiedziana radość, poczucie satysfakcji i spełnienia. Nieważne, czy mowa o zdobyciu Śnieżki, Trzech Koron, Rysów, czy Kilimandżaro. Osiągnięcie każdego celu poprzedzone jest długą, męczącą przeprawą, w nie zawsze przecież idealnych i dogodnych warunkach pogodowych. Jednak mimo wielu przeciwności nieliczni rezygnują. Zdobycie góry to udowodnienie sobie samemu, że ma się na tyle siły i samozaparcia, by tego dokonać.

Ludzie nie ponosiliby tyle poświęceń dla gór, gdyby nie dawały im one rzadkich chwil poczucia pełnej symbiozy, kiedy nie stając wobec ciężkiej próby, możemy oderwać się od wszystkiego, porzucić ciążące myśli, złączyć ciało z ziemią w sakralnej wspólnocie. Są to cenne chwile, gdy pejzaż ujawnia się w odczuwanym przez nas wysiłku.

Stefan Cieślar Pasja gór

Góry dają nam wytchnienie od codzienności. Sprawiają, że możemy uciec od problemów, zdystansować się i wyciszyć. Wędrówka połączona z eksploracją nowych miejsc oraz obcowanie z naturą to też forma wypoczynku. Każdego lata coraz więcej osób przekonuje się o tym, że w górach chodzi o coś więcej niż tylko zwykły marsz w terenie. To pasja, zamiłowanie, cele i marzenia. Bo naturalnym jest, że z biegiem czasu wędrówka po okolicznych pasmach Beskidów staje się niewystarczająca. Chcemy więcej, wyżej i dalej. Chodząc po górach poszukujemy nowych wyzwań w postaci walki z lękami, bodźców do działania, inspiracji w kwestiach osobistych, czy duchowych. Czegoś, co da naszemu życiu sens i doda mu kolorytu. Góry dają też coś bardzo cennego – dają wolność, poczucie braku zobowiązań. Pozwalają spojrzeć na wszystko z góry, poszerzyć horyzonty, podsunąć nowe rozwiązania.

Góry to doskonałe miejsce na próbę sił; kiedy człowiek zdobywa szczyt, cieszy się nie tylko dlatego, że walczył ze skałą i wygrał, lecz także dlatego, że walczył i wygrał sam ze sobą. To bardzo pociągające – zdobyć górę i potwierdzić prawo do tego, by wierzyć w siebie.

Władimir Szatajew Kategoria trudności

Góry to też trening. Trekking klasyczny, zwany górskim, czyli połączenie wspinaczki i pieszej turystyki może mieć zbawienny wpływ na nasz organizm. Wysiłek, jaki podejmujemy w górach to naprzemiennie trening tlenowy, który doskonale wzmacnia nasze serce i płuca, poprawiając funkcjonowanie mięśni oraz beztlenowy – pozwalający spalić dużo kalorii, jednocześnie budując masę mięśniową. Do tego trekking jest świetną metodą na wyrobienie kondycji, zwiększenie wydolności i wytrzymałości. Co więcej, chodzenie po górach dotlenia, niweluje stres, regeneruje ciało oraz głowę. Oprócz walorów sportowych, góry zapewniają możliwość ciągłego odkrywania nowych miejsc, przebywania w bliskości z naturą, podziwiania widoków i krajobrazów, które stanowią nagrodę za podjęty trud wspinania.

Wśród miłośników gór są też tacy, dla których zdobywanie kolejnych szczytów to sposób na życie. Nie wystarczają im popularne szlaki, często uczęszczane przez turystów. Szukają coraz to nowszych rozwiązań, nowych dróg, poza utartymi schematami. Oni odkrywają górski majestat w górach wysokich, gdzie warunki są ekstremalne. Mowa o himalaistach, zdobywcach ośmiotysięczników – tych, dla których nie ma rzeczy niemożliwych. Odwaga, poświęcenie, wytrwałość balansowanie na granicy życia i śmierci – to cechy każdego z nich. Wśród tych najwybitniejszych i najbardziej znanych polskich himalaistów są:

Wanda Rutkiewicz – pierwsza kobieta, która stanęła na szczycie K2. Jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Europejka stanęła na Mount Evereście. Zaginęła w maju 1992 podczas ataku szczytowego na Kanczendzongę. Jej ciała do dziś nie odnaleziono.

 

 

Jerzy Kukuczka – uznawany za jednego z najwybitniejszych himalaistów w historii. Jako drugi człowiek na Ziemi zdobył Koronę Himalajów i Karakorum – wszystkie 14 głównych szczytów o wysokości ponad 8 tysięcy metrów. Zginął spadając w przepaść podczas ataku szczytowego na Lhotse.

 

 

Krzysztof Wielicki – pierwszy zdobywca Mount Everest’u zimą. Jeden z trzech Polaków i piąty człowiek w dziejach, któremu udało się wejść na wszystkie ośmiotysięczniki. Kierownik wypraw, m.in. tragicznej zimowej ekspedycji na Broad Peak w 2013r.

 

 

Adam Bielecki – pierwszy zimowy zdobywca ośmiotysięczników Gaszerbrum I i Broad Peak oraz zdobywca K2, Makalu i Gaszerbrum II. Uczestnik akcji ratunkowej pod Nanga Parbat w 2018r.

 


Autor: Gabriela Koziara

Zdjęcia: Instagram

Gabriela Koziara

Pasjonatka sportu, w szczególności biegów narciarskich oraz piłki nożnej. Od dziecka wierna fanka Justyny Kowalczyk. Od kilku lat dumna kibicka Bruk-Bet Termaliki Nieciecza. :) Sportowiec amator.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *